Muhammet Mustafa Aslan
@MMA55
14 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Her tarafı yaralı olup da,
Bir damla göz yaşı dökmeyen,
Burada ölüyorsunuz dediklerinde,
Hayır! Şehit oluyoruz,diyen...
Çocukların kalplerinin attığı yerdir Gazze!..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kan revan içinde Kudüs sokakları,
Şahit olsa gökyüzü,dökülür gözyaşları,
Duvarlarında tarihin fısıltısı,
Derin bir üzüntü içerisinde ümmetin çocukları.
Feryat içinde mazlum anneler,
Zulüm karşında çaresiz babalar,
Ölüm değil, cihat diyen çocuklar,
Kudüsün gerçeği işte bunlar.
Muhammet Mustafa Aslan
Allah'ım birgün ümidimi kaybedersem,
Yazdığın kaderin, hayallerimden daha güzel olduğunu bana hatırlat...
Neredir Kudüs
Buram buram tarih kokan,
Uzun yıllar medeniyetler beşiği olan yerdir, Kudüs.
İslamiyetin atar damarlarından biri,
Selahaddin in emanetidir,Kudüs
Cihad denilince akla gelendir,
Ölüm denilince tüm dünyanın sustuğu yerdir Kudüs.
İslam aleminin kanayan yarası,
Tüm coğrafyaların göz bebeğidir, Kudüs.
Şehadet denilince,akla sadece yetişkinlerin değil,
Bebeklerin de geldiği yerdir, Kudüs...
Daha emeklemeden;
Melek olup uçmayı öğrenen çocukların,kalplerinin attığı yerdir Kudüs...
Güzel günler sana müştak,
Dünya senin dirilişini bekler...
Şanına öyle bir şan kat ki,
Çıldırsın seni bu duruma düşüren kafirler!..
Bir Çocuğun Gözünden KUDÜS
Ey Kudüs! Ey İslam'ın miracı Kudüs! Ey tüm coğrafyaların gözbebeği, Selahaddin
Eyyubi'nin,Yavuz'un emaneti Kudüs!
Seni böyle mi görecekti bu gözler? Bakmaya kıyamadığımız güzelliğine gölgeler mi
düşecekti? Ebabiller, üzerindeki zincirleri kırmak için mi kanat çırpacaklardı? Senin gölgende
çocuklar, gözyaşlarını silmeye dahi vakit mi bulamayacaklardı? Yoksa korkudan ve zulümden
sadece çaresizce ağlamak mi gelecekti içlerinden?
Ben bir çocuğum, yaşıtlarım gibi oynamak, eğlenmek ve bir çıkar gütmeden gülmek
istiyorum ama şuan üzerimde uçan demir yığınları ve üzerime yağan bombaların altında sadece
korku ve hüzünle doluyor içim... Ey Kudüs! Sen ki, yıllarca gölgende insanların barış içerisinde
yaşamasını sağlamışsın. Ne oldu da ben daha bu yaşta iken gözbebeğimde yaş, damarlarımda kan kalmayacak şekilde senin gölgende zulüm çekiyorum. Sabahları uyandığımda ben de diğer yaşıtlarım gibi annem ve babamın sesiyle uyanıp kahvaltı yapmak istiyorum. Ama şuan sadece annem ve babamın yaşamasını temenni ediyorum. Ben de diğer çocuklar gibi sadece"Büyüyünce ne olacaksın?" ya da "Anneni mi çok seviyorsun yoksa babanı mı?" sorusuna
cevap aramak isterdim. Oysaki bana sorulan tek bir soru var o da "Savaş bitecek mi?" sorusu...
İçimden sadece üzülmek değil sitem de geliyor aslında. Bu sözlerim ile bir çocuk olarak
sadece Müslümanlara değil tüm insanlığadır sitemim... Nasıl oluyor da böylesine bir zulüm
ayan beyan ortada iken insanlar bu kadar normal bir şekilde hayatlarına devam ediyorlar. Ben bir çocuğum, bu süreçte tek isteğim zulüm ve soykırım görmek değil sadece yaşıtlarımla oyun oynamak ve ağlamak istediğim zaman korkudan, zulümden değil ya da annemi babamı kaybetmek korkusundan da değil sadece oyuncağımı bir arkadaşım aldığı için ağlamak
istiyorum. Bakmaya kıyamadığımız ve bakmaya