Peygamber'i koruyan ve onun varlığıyla şereflenen bir Medine ve insanlığa kıyamete kadar güzel bir hayat sunacak bir medeniyet.
O medeniyette Ebubekir, Ömer, Osman, Ali, Talha, Zübeyr, Abdurrahman, Ammar, Sa'lebe ve daha niceleri kimsesiz gelmişlerdi ama artık Harice, Utban, Muaz, Selem, Ka'b, Huzeyfe, Bişr, ve daha niceleri onların kimsesi oluyorlardı. Ebu Eyûp'un bahtına da Umeyr oğlu Mus'ab düşmüştü. Muhacir Mus'ab, sürmeli Mus'ab, iyiler iyisi Mus'ab, doğrular doğrusu Mus'ab, kardeşim Mus'ab...