Herkes, yarın sabah çekip gidecekleri
bir handaymış gibi yaşıyor.
Herkes kendini düşünüyor.
Kendisi kapabileceği kadar kapsın,
geride kalanlar isterse açlıktan, soğuktan ölsün, vız geliyor.”
Kimse bir şeyin üzerinde durup düşünmüyor. Kendisine bir ülkü edinen çok az.
Umutlu birisi çıkıp iki ağaç dikse herkes gülüyor: "Yahu bu ağaç büyüyünceye kadar yaşayacakmısın sen?