Sanıldığı kadar mutlu da değildim, sanıldığı kadar mutsuz da... Yaşayıp gidiyordum. Ama bir gün onu gördüm doktor! Hayal sandım en başta, mukayyet olamayıp yanına gittim. On saniye bilemedin on beş saniye kadar birbirimize mühürlendik. Sonra otobüsün kapısı tıslayarak kapandı. Camdan bana baka baka gitti. İş yerime gidip ağladım. Günler boyu ağladım gizlice.
Hayat bana çok boş geliyordu doktor! Onu bir türlü aklımdan çıkaramıyordum. Öyle bir şey ki bu; ona olan nefretimin hacmi arttıkça, özlemim ve aşkım da artıyordu.
"Bu dünyada yoldan geçen bir yolcu gibi ol, dünyaya böyle bak. Öyle baktığında sıkıntılar geçmez ama sıkıntıların kalbindeki tesirini Kur'an izale eder, namaz izale eder."