Bilirsin nasıldır insan o yaşta. Bir kız görmek, biriyle yumruklaşmaya, eve sabaha karşı dönmeye yeter. Yapmak, bir şeyler olmak, kararlar vermek ister insan. Önceki hayata razı olmak istemez. Gitmek daha kolay gelir. Çok laf konuşulur, dinlenir. O yaşta bunun gibi bir meydan bütün dünya gibi görünür, insan dünyanın bu kadar olduğunu zanneder. Nuto susuyor, çatılara bakıyordu. “Kim bilir aşağıdaki çocukların kaçı” dedim Canelli yolunu tutmak ister.” “Ama tutmuyorlar işte” dedi Nuto. “Oysa sen çıktın o yola. Neden?”