Şehrimah.

Şehrimah.
Vay beni leylak kokusundan çoban çevgenine arastadan ırmaklara çarkettiren dargınlık!
Kürt Dili ve Edebiyatı & AÜ-Sosyal Hizmetler
Van
589 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Seni öldürmeyen şey güçlendirir bahsine katılmıyorum. Böyle acı çeke çeke Hulk benzeri bir kahramana dönüşeceğimiz iddiası var ya. Bazen tam aksine o acının nasıl bir ızdırap yarattığını bildiğin için tekrar bunu yaşamamak adına daha korkak oluyorsun. Yara izi yaradan çok acıyor
Reklam
Bazı insanlar hayatta ilerleyemiyor çünkü kim olduklarından çok, kim olmak zorunda bırakıldıklarına tutunuyorlar. Çocukken sessiz olmak zorunda kalmışsa büyüyünce “ben zaten böyleyim” zannediyor. Hep güçlü durmak zorunda kalmışsa “kimseye yük olamam” diye geziyor. Hep kendi kendine başarmışsa “yardım istemek zayıflık” sanıyor.
Aşırı mantıklı insanlar beni ürkütüyor. Bende kendimi bu denli yoğun koruma arzusu yok. Birinin olanca mantığı ile, hesapla kitapla kendini korumaya alması, alışık olmadığım bir iklimde yaşamak gibi benim için. Belki bunu öğrenmem gerek.
Hiçbir mesaja zamanında dönemiyorum. Dikkat ve nezaket eksikliğinden değil. Kendi başımı belaya sokacak çok önemli meselelerde de aynı unutkanlık ve erteleme huyum var. Çünkü dış uyaranlara karşı çok hassasım ve bunu regüle edemiyorum. Beni yakından tanıyıp kötü niyetli olmadığımı bilen insanlar buna göre muamele ediyor. Ama elbette ki ben aşırı dakik ve dikkatliyim, bu beni değersiz hissettiriyor, seninle iletişimde kalmak beni yıpratıyor diyen herkese de saygım sonsuz. Hepimizin ruhsal dinamiği farklı. Bu tarz şeylerle insanları iyi ve kötü diye etiketlememeye çalışıyorum artık.
Saçları karanlığı gizlemekten örülü kadınlar var. Ve ancak gece çökünce çözülen bazı bağlar.
Reklam