Kişinin kaslarını tamamen gevşetmesi ve ıslak bir kâğıt gibi yumuşatması için öncelikle zihnini, düşüncelerini gevşetmesi ve serbest bırakması gerekiyordu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Artık zeki insanların "uyanış" ve "aydınlanma" dedikleri şeyin altında saklamaya çalıştıkları acıyı hissediyordum.
Etrafımdaki duvarlar hâlâ yüksek sayılırdı, ama ben onları birer birer aşıyordum.
Onlara rahatlıkla acıyabilirdim, çok küçük ve umutsuzdular. Korkuyorlardı. Bu yüzden, başkalarına bağımlıydılar. Ama bunu yapamadım. Çünkü acıyan bir bakışın bir zamanlar canımı ne kadar acıttığını hatırlayabiliyordum. Acımak yerine, sempati ve yakınlık duymaya, hatta garip yüzlerinin ve gergin vücutlarının arkasında yatan gerçek kişiliklerini görmeye ve hissetmeye çalıştım. Çarpık kas ve kemiklerin ötesindeki hapsedilmiş zihinlerini görmemi sağlayan kardesçe bir duyguydu bu. Hapishane parmaklıkları arkasına kapatılmış tek kişinin ben olmadığımı görmüştüm.
Yalnızca seyretmek bile bir terapi sayılırdı.