Özlem Karakurt
@Mahmut_ozlem30
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ
16 Mart Masalı
Sen benim yazıldıkça çiçeklenen mısralarımsın
Pál Sokağı Çocukları arasında cesur biri yok ha! Başka kimse yoksa bile, şu an ben buradayım! Küçük asker Nemecsek! İşte burdayım!"
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Zavallı Nemecsek, madem Macun Derneği'nin kendisini affettiğini bildirmek için eve gelen çocukları görmek kısmet olmamıştı ,hiç olmazsa ,uğruna öldüğü vatanının elinden alındığını da görmeden kapatmıştı gözlerini.
Şu yaşam denilen şey, ne biçim şeydi? Kimi zaman sevinçler veren, kimi zaman içimizi acılarla dolduran, kölesi olduğumuz şu yaşam neyin nesiydi böyle? “
Basit çocuk ruhunda derinden derine bir şeyler değişiyordu: Hayata dair, hani içinde hepimizin bazen kederli, bazen neşeli köleler olduğumuz hayata dair, bazı gerçekleri kavramaya başladığını hissediyordu.
Ant içeriz ki artık köle olmayacağız!