Fatma Zehra

Fatma Zehra
Neş'em de esiyor deli bir rüzgâr..
Afyonkarahisar
16 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Koltuk
''Bu koltuğa iyi bak'' dedi Kaynamış, ''buna oturmak için yapılanları ve bunun üstünde kalabilmek için yapılan şeyleri bilseydin insan denen varlıktan tiksinirdin.''
Sayfa 66·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Ayna
''Evet, tanımıyoruz kendimizi. Kendimize, topluma, dünyaya, kâinata ve Allah'a yabancıyız. Kendimizi kendimizle tanıştırarak başlamalıyız işe.''
Sayfa 63·Kitabı okudu
Alıntı
Kilit
''Allah'ı camiye hapsettiler evet. Cami dışında Allah'ın sözünü duyabiliyor musunuz? Mirasta, tartıda, siyasette, mahkemede... Allah yalnızca camide. Caminin içinde olsaydık bana küfür edebilir yahut tekme sallayabilir miydiniz? Demek ki Allah burada, camide. Sadece camide. Hem de kilitli hâlde.''
Sayfa 46·Kitabı okudu
Alıntı
Namus
Namusunu korumak? Kimden, nasıl? Kadın da değildi üstelik Kaynamış! Namus, kadına mahsus (!) bir şey değil miydi?
Sayfa 41·Kitabı okudu
Alıntı
Namus
Ağacın canının yanması kimin umurundaydı ki! Ağaca değil yitirilen gölgeliğe üzülürdü çoğu insan. Ölümü bu kadar hazin kılan, mevtanın ölüm esnasında çektiği acı ve sonrasında kendisini bekleyen çetin sual miydi? Hayır, hayır! Düşünse düşünse anneler düşünürdü bunu. Yalnızca anneler... Ölümün en acı yanı, ölen kişiyi bir daha göremeyecek olmamız gerçeğiyle yüzleşmek zorunda kalmamız değilse neydi? Ölene değil, kalana, kendine acımak... Öte yandan da ölen kişi olmadığımız için gizli gizli sevinç duymak... Ölüm! En büyük korku filmi olan ölüm!
Sayfa 39·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam