kdr

kdr
“Dedim, deniz de bendim, düşleyen de denizi Ve sabah olur olmaz üstünde derinliğimin Bir gülümseme gibi bulacağım kendimi…”
Çok basit bir sır vereyim şimdi sana: Aslolan gözle görülmez. İnsan ancak yüreğiyle baktığında görür.
Sayfa 82·Kitabı okudu
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Diyelim ki gelme saatin öğleden sonra dört, ben saat üç gibi heyecanlanmaya başlarım. Saat ilerledikçe mutluluğum da artar. Saat dört oldu mu yerimde duramaz olurum ve merak etmeye başlarım. Bu da mutluluğun bedeli işte!
Sayfa 78·Kitabı okudu
Tilki, “İnsanların bir şey tanımaya vakti yok artık. Her şeyi dükkanlardan hazır alıyorlar. Arkadaş satan dükkan olmadığı için de arkadaş edinemiyorlar.”
Sayfa 78·Kitabı okudu
Arkadaş olalım. Çok yalnızım. dedi Küçük Prens
Sayfa 71·Kitabı okudu
“Peki nerede bu insanlar? Kendini çölde çok yalnız hissediyor insan.” dedi Küçük Prens “Ben kendimi insanların arasında da yalnız hissediyorum.” dedi yılan.
Sayfa 67·Kitabı okudu