Aşka düşmeden önce, ben de hayatın kapısında nice ölçülerle beklerdim; zihnimde listeler, kalbimde temkinli hesaplar vardı. Ta ki âşık olana dek… O vakit ne kriter kaldı ne istek; aklın çizdiği hudutlar bir bir silindi. Geriye yalnızca onu ömrüme dâhil etme arzusu kaldı. İşte o an anladım ki insan, kalbin karşısında ne kadar da aciz bir varlıkmış; en sağlam sandığı iradesi bile bir tek bakışta çözülüp dağılıyormuş.