Veronika’yla birlikte her sayfada duyduğum pişmanlık ve kitabın sonuna doğru “lütfen bir mucize olsun” diye iç geçirken Dr.Igor’un “yaşadığı her günü bir mucize olarak görecekti kız...” dediği anda içimde oluşan sıcaklık.
Alınan bazı kararların sonucunu hemen görmenin yarattığı facia çok büyüktü.