"Soğuk ve çileden çıkarıcısın, ayrıca itiraf etmeliyim ki biraz korkutucusun. Ama aynı zamanda sabırlı, destekleyici ve zekisin. Hayallerimin peşinden gitmem ve kâbuslarımdan uzaklaşmam için bana ilham veriyorsun. Sen ihtiyacım olduğunu bile bilmediğim her şeysin ve bana gezegendeki herkesten daha çok güvende hissettiriyorsun." Derin bir nefes aldım. "Söylemeye çalıştığım şey, -bir kez daha- seni seviyorum Alex Volkov. Her bir parçanı seviyorum, hatta bazen tokatlamak istediğim parçalarını bile."
Şu anda onu daha önce hiç olmadığım kadar çok istiyordum. Sadece fiziksel olarak değil, zihinsel ve duygusal olarak da. Ruhunun her gölgesini ve güzel, çok katmanlı kalbinin her bir parçasını istiyordum. Sahip olduğum ışığın her damlasını, o beni tamamen tüketene dek ona vermek istiyordum. Ta ki ben onun, o da benim olana kadar.
Titreyerek sıcaklığına kıvrıldım. Dokunuşumun altında güçlü ve sağlam hissettiriyordu. Alex Volkov adlı bu çelişki beni bir kez daha şaşırtmıştı. Dünyaya karşı soğuk ve umursamazdı ancak istediği zaman çok sıcak ve koruyucu olabiliyordu. Onunla sekiz yıldır tanışıyordum ama aslında onu hiç tanıyamamıştım.