Manolya
@Manolisa
lisans
21 Nisan 2000
139 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Ay'ı sevmem ben, insanın içini karartan bir şey vardır onda; köpeklerde hüzünlü uluma duygusu uyandırdığı gibi, beni de hüzünlendirir. Onun kendi ışığıyla ışımadığını, aslında ölü olduğunu, orada hayat olmadığını, olamayacağını öğrendiğimde ne çok sevinmiştim...
Reklam
Dünyada ne kadar küçük, önemsizdim...
Yıldızlara bakarak sordu:
"Hohol oralarda da bize benzeyen insanların olduğunu söylüyor...Sen ne dersin, doğru mudur bu? Bir işaret verebilirsek onlara, nasıl yaşadıklarını sorsak... Belki de bizimkinden daha iyi, daha neşeli bir hayatları vardır..."
İlk kez, özellikle o hüzünlü akşam yorgun hissetmiştim kendimi, yüreğim acı acı sızlamıştı. O andan sonra kendimi daha kötü hissetmeye; kendime uzaktan, soğuk, yabancı ve düşman gözlerle bakmaya başlamıştım.
Ateşi ateşle söndüremeyeceğiniz gibi, kötülüğü de kötülükle yok edemezsiniz!
Reklam