Manolya
@Manolisa
lisans
21 Nisan 2000
139 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
8/10
Beğendi
·11 günde okudu
·2020 35. kitabı
Sizi kınıyorum. Yine de yüreğim hasretinizi çekiyor. Sizinle ölüm ateşlerinden geçerim. Ne var ki en çok yalnızken mutluyum.
İnsanlar yüzümün boşluğunu ve konuşmamın amaçsızlığını fark ettiler. Cümlemin son sözcükleri geride kalıp dağıldı. Eve gitmek üzere paltomu iliklerken daha da dramatik bir şey söyledim: 'Gençliğimi yitirdim.'
Ama bir gün kahvaltıdan sonra gelmezsen, bir gün seni belki de bir başkasını arayarak aynaya bakarken görürsem, telefon boş odanda zır zır çalıp durursa, o zaman, o tarifi olanaksız acının ardından, o zaman ben-zira insan yüreğinin ahmaklığının sonu yoktur-başka bir sen arar, başka bir sen bulurum.