Ben seni sevmekten vazgeçmedim,
sen ise sevmeyi öğrenemedin.
İkimizin arasında
bir ömür sessizce eriyip gitti.
Ben muhabbeti sabır bildim,
sadakati dua gibi taşıdım kalbimde.
Her susuşunu imtihan sandım,
her gidişini kader.
Sen kalbini kapalı tuttun,
ben kapında bekledim.
Ben bir ömrü adadım,
sen bir adım atamadın.
Ne tuhaf değil mi?
Benim vazgeçmeyişimle
senin beceremeyişin arasında
hayatımızı yavaş yavaş ziyan etmişiz.
Ve şimdi geriye
yarım kalmış bir sevda
ve içimde hâlâ sönmeyen bir iz kaldı..