Coğrafya bulanıklaşıyordu, yerleri bilemiyor, yüzleri tanıyamıyordum, düşüncemde sadece dikenli teller ardında, kodeste üniformalı ya da mahpus kılıklı adamlar vardı.
- En sevgili dostsun, en cömert evsahibisin, senden vicdan azabı duyulmadan ayrılınmaz. Şunu bil, başımıza gelenleri ne sen istedin, ne de ben! Ama ne sen, ne de ben önleyebilirz. Bunu yapmalıydım.
Doktor Kitabdar'ın kendine göre kuramları vardı; bir şpkon etkisi ile aklını yitirmiş olan kendininki gibi bir kadın, basşka bir şokun etkisiyle iyileşebileceğini düşünüyordu. Gebelik, analık, ama esas doğum. Ani hayat şoku, ani ölüm şokunu giderebililecekti. Kan kanı yokeder. Kuramlar... Kuramlar...