İşte bu noktada ben, onun için sadece bir anahtar oldum. Bir kapının kilidini
açacak kadar değerli ama açıldıktan
sonra unutulacak kadar gereksiz bir
anahtar.
Karanın denizle buluştuğu yerde, demişti, bekle beni:
Ama ben seni bir yıl boyunca her gün bekledim, sense gelmedin.
Ne yapacağım şimdi? Hiç gelmeyeceğini bile bile böyle beklemeye nasıl devam ederim?