Hayat insanı müthiş yıpratıyordu.
"Belki yarın daha iyi bir gün olur."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hayat ne kadar boktandı. Ayakta durabilmek için bile korkunç bir mücadele vermen gerekiyordu. İnsanlar mücadele etmek ve ölmek için doğuyorlardı.
Gözlerim maviydi, ayakkabılarım eskimişti ve hiç kimse beni sevmiyordu.
-"Kim bilir? Akıl sağlığı göreceli bir şeydir. Normal nedir ki, kim bilebilir?"