Yas ölümden değil, gittim ve armağanları lanetledim,
Dostlarımı ardımda bıraktım saç ve demirleri avuçladım, ve şehrimi bıraktım o delilerin eşiklerine.
Giderim, yanımda hüznümden ve mesafelerimden başka bir şey yok, geçidim sevgilim ve şiirim, gözlerime çöker kayıp halkım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dinlenmek için uzanırım
Caddeler sağır şehir ölü
Ne zamandır gelir gözlerime çöreklenir ölüm
Etraf uyudu, şimdi kalbim sızlıyor
Gözlerim iki uzun beyazlık
Bana anlatır mısın? Gözlerimin rengini,güneşin parıltısını
Ve buz tutan adımlarımın şeklini
Bu nedir? Kendi vatanımda ve kendi toprağımda
Vatansız yaşıyorum
Zamansız yaşıyorum
Nedir bu? Ben ne olabilirim ey yaratan...