Zehra Zerda Özkan
@Matmazel_0
15 Şubat 1998
64 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Reklam
Çocukların dünyasında her şey döngüseldir; mevsimler gibi, güneşin doğuşu gibi.. Birisi gittiğinde, mutlaka geri döneceğine inanır çocuk kalbi. Çünkü o masumiyet ikliminde kesin bir son ya da yok oluş kavramının karşılığı yoktur. İranlı büyük şair Huşeng İbtihaj, bu şiirinde o acı eşiği anlatır: Bir çocuğun, bir daha hiç gelmeyecek olanı bekleyişini..
Şairin deyimiyle 'asla' kelimelerin en uğursuzudur. Çünkü bu kelime, umudun nefesinin kesildiği o soğuk sınırdır. Geri dönme hayalinin tatlılığı ile mutlak gidişin acı gerçeği arasına çekilmiş kara bir perdedir.
Yıllar geçse, o küçük çocuk büyüyüp hayatın sert gerçeklerini öğrense de; kalp, mantığın bildiğini kabullenmekte hep direnir.
Şair bize şunu fısıldıyor: Üzerinden kaç kış geçerse geçsin, insan ne kadar yaşlanırsa yaşlansın, o küçük çocuk içimizde bir yerde kapı eşiğinde bekliyor olacak. Mantığımız gitti dese de, o hâlâ 'asla' kelimesiyle kavgalı..
"Onu aşkı aramadığım bir zamanda tanıdığımı ve sonra onu en çok sevdiğim zamanda kaybettiğimi fark ettim.."
Reklam