Zehra Zerda Özkan
@Matmazel_0
15 Şubat 1998
64 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Çocukların dünyasında her şey döngüseldir; mevsimler gibi, güneşin doğuşu gibi.. Birisi gittiğinde, mutlaka geri döneceğine inanır çocuk kalbi. Çünkü o masumiyet ikliminde kesin bir son ya da yok oluş kavramının karşılığı yoktur. İranlı büyük şair Huşeng İbtihaj, bu şiirinde o acı eşiği anlatır: Bir çocuğun, bir daha hiç gelmeyecek olanı bekleyişini..
Şairin deyimiyle 'asla' kelimelerin en uğursuzudur. Çünkü bu kelime, umudun nefesinin kesildiği o soğuk sınırdır. Geri dönme hayalinin tatlılığı ile mutlak gidişin acı gerçeği arasına çekilmiş kara bir perdedir.
Yıllar geçse, o küçük çocuk büyüyüp hayatın sert gerçeklerini öğrense de; kalp, mantığın bildiğini kabullenmekte hep direnir.
Şair bize şunu fısıldıyor: Üzerinden kaç kış geçerse geçsin, insan ne kadar yaşlanırsa yaşlansın, o küçük çocuk içimizde bir yerde kapı eşiğinde bekliyor olacak. Mantığımız gitti dese de, o hâlâ 'asla' kelimesiyle kavgalı..
Reklam
"Onu aşkı aramadığım bir zamanda tanıdığımı ve sonra onu en çok sevdiğim zamanda kaybettiğimi fark ettim.."
Böyle bir mutluluk benim başıma gelmez ki.
Kimse beni bu kadar kolay sevemez.
Daha önce hiç öyle bir şey yaşamadım.
Nasıl inanayım?
Reklam