Sinem
@Matsthetics
Şu anda okuduğu kitap
Böyledir, mutsuzken başkalarının Mutsuzluğunu da daha çok hissederiz; bu seyrelmeyen, tersine, yoğunlaşan bir duygudur…
Fakat mutluluk ve neşe insanın nasıl güzelleştiriyor! Yürek sevgiyle nasıl da kaynıyor! Sanki kendi yüreğini alıp bir başkasının yüregine dökmek istiyorsun, herkesin neşelenmesini, gülmesini istiyorsun. Mutluluk nasıl da bulaşıcı!
Elbette bütün suç benim iyi yüreğimde, yani kendimi biraz abartmışım; insan kafasında kurdukça böyle olur zaten.
Nasıl oluyor da böyle bir göğün altında türlü türlü suratsız, kaprisli insan yaşayabiliyor?