sen ey sabır taşımı eriten hüzün
bana bir mektup yaz gittiğin yerden
Reklam
hâlâ bilemedim ne olduğunu
ay ışığında lâle mi
baharımın başladığı ân mısın
varlığın sel olup götürür beni
yokluğun depremdir sevda çağında
yıldırımlar bile büker boynunu
sana yalnızlığı anlattığımda
senin toprağında çiçeklenen yüreğim
şimdi harâp olmuş bir bahçe gibi
ıssız ve tenha
her sabah tutunur yalnızlığıma
yıkıldı yolunu bekleyen şehir
şimdi gelsen de bir, gelmesen de bir
Reklam