Nesrin bulat
@Maviyel3350
1981, Derinkuyu/Nevşehir doğumlu. Öykü ve denemeleri çeşitli dergilerde yayımlandı. Yetişkin ve çocuk edebiyatı alanında yazıyor. Üç kitabı KKM Yayınları’ndan çıktı.
Kitabı az önce kapattım ve ben ne okudum diye düşündüm. Boğazımda yutmakta zorlandığım bir şişlik oluştu. Mideme sert bir yumruk yedim sanki. Okuması kolay ve zevkli olmasına rağmen eserin verdiği rahatsızlık hissini unutmak zor olacak. Orada ete kemiğe bürünüp kitabın dışına çıkan bir Tıtri karakteri var ki ölümsüzleşeceğe benzer. Aile içi şiddete tanık olan çocuğun çaresizlik boyutu çok ağır. O bir yana, kahramanların bir kısmının kötülük yarıştırması diğer yana... Kime acımalı, kime kızmalı, kimi korumalı, kimi sevmeli karar veremiyor insan. Kokuşmuşluk, çürümüşlük günümüz dünyasındaki kadar verilmiş, abartı yok.Gerçek hayatta görmek istemediğimize başımızı çeviririz, duymak istemediklerimize kulağımızı tıkarız fakat bu kitaba ne başımızı çevirebiliyoruz, ne de kitabı elimizden bırakabiliyoruz. Bir süre sonra tekrar okumayı düşünüyorum.
Reklam
Kitabı az önce kapattım. 
Osman Aytekin Harman Zamanı ile hem mekanda hem zamanda yolculuk yapmış gibiyim. Bu kitap beni doğduğum ilçenin- Derinkuyu'nun- topraklarına aynı zamanda yıllar öncesine de götürdü. Öykülerdeki kahramanlar, benim de öğretmenim, benim de komşum, arkadaşım olabilirler diyeceğiniz kadar canlı ve ete kemiğe bürünmüş. Karekter yaratımlarını çok gerçekçi buldum. Yazarının naif bir dili var. Kaba gerçekleri bile incelikle anlatan hoş bir ûslup. Mekan betimleri zihninizde bir fotoğraf oluşturuyor. Ki sanırım bunda yazarının resimle uğraşmasının da etkisi büyük. Kitapta en çok hoşuma giden nokta karanlık öykü atmosferlerinde bile karamsarlığı silebilen neşeli bir cümleye rastlayabilmek oldu. Öykülerin geniş bir yelpazeden seçilmiş, birbirinden farklı konuları var. Özellikle kitap sonuna doğru yer alan öyküler; daha çok yazarın gazeteciliğinden ve ülkenin o yıllardaki siyasi, toplumsal olaylarından beslenmiş. Kitapta ufak tefek de olsa editörlük eksikliği seziliyor. Neredeyse hiçbir kitap sıfır hata ile doğmasa da bazı hatalarla sık karşılaşmak okuru yorabiliyor. Umarım Harman Zamanı birçok baskıya ulaşır ve eksiklerini tamamlayarak hak ettiği ilgiyi bulur.
Osman Aytekin Harman Zamanı ile hem mekanda hem zamanda yolculuk yapmış gibiyim. Bu kitap beni doğduğum ilçenin- Derinkuyu'nun- topraklarına aynı zamanda yıllar öncesine de götürdü. Öykülerdeki kahramanlar, benim de öğretmenim, benim de komşum, arkadaşım olabilirler diyeceğiniz kadar canlı ve ete kemiğe bürünmüş. Karekter yaratımlarını çok gerçekçi buldum. Yazarının naif bir dili var. Kaba gerçekleri bile incelikle anlatan hoş bir ûslup. Mekan betimleri zihninizde bir fotoğraf oluşturuyor. Ki sanırım bunda yazarının resimle uğraşmasının da etkisi büyük. Kitapta en çok hoşuma giden nokta karanlık öykü atmosferlerinde bile karamsarlığı silebilen neşeli bir cümleye rastlayabilmek oldu. Öykülerin geniş bir yelpazeden seçilmiş, birbirinden farklı konuları var. Özellikle kitap sonuna doğru yer alan öyküler; daha çok yazarın gazeteciliğinden ve ülkenin o yıllardaki siyasi, toplumsal olaylarından beslenmiş. Kitapta ufak tefek de olsa editörlük eksikliği seziliyor. Neredeyse hiçbir kitap sıfır hata ile doğmasa da bazı hatalarla sık karşılaşmak okuru yorabiliyor. Umarım Harman Zamanı birçok baskıya ulaşır ve eksiklerini tamamlayarak hak ettiği ilgiyi bulur.