“
Mutlu değilsin… Aynadaki görüntünden tiksiniyorsun, içinde bir azap var; her gün azar azar eksiliyorsun. Ruhun, insanlar takılıp düşüyor, düştüğün yerde vicdanını arıyorsun. Sorguluyorsun, güneşin bu kadar erken doğup insanları ısıtamamasını; gecenin üstüne siyahlığı bulaştırmasını. Alınganlığın kendine mi? Tüm mesele, bir bedene misafir olman, gidebildiğin uzaklık, kendinin olmadığı yer. Hayata bağlandığın ipler şimdi boğazında; sıkıca sarsada, tutanamayan bir parçasın. Sen kendini ararken, bulduklarınla yetinemeyen bir zavallısın.