İyi olacaktı.
îyi olacak ama sevilmeyecekti. Asla sevilmeyecekti.
Hayır. Bu çirkin his kendi özgüvensizliğiydi. Yıllarca savaştığı ve artık geride bıraktığını sandığı özgüvensizliği ortaya çıkmıştı. Ona yeterli olmadığını söyleyen o sesi duyuyordu. Belki de asla yeterli olamayacaktı. Belki de yaptığı hiçbir şey bir fark yaratmayacaktı. Çok fazla seviyor, çok kolay güveniyor, çok sık inciniyordu ve belki de biraz kendini sertleştirmesi gerekiyordu. Ancak bunun sonucunda özünü kaybedeceğini bildiğinden hiç yapmayı denememişti. Duygularının incinmesi, öldüğünü hissetmekten daha kabul edilebilir bir şey olurdu. Kafasının içindeki çirkin düşünceler daha da korkunç bir hal alıyordu.
"Peki bir gün kırılırsa?” Amara'nın bakışları onunkilere kilitlendi.
"O zaman biz de damarlarını altınla doldururuz."
Amara gülümsedi ve Dante alnını onunkine yasladı.
