Ay çok güzeldi...
İlk iki kitapta Tristan ve Morana beklentilerimi zirveye çıkardıkları için Dante ve Amara'yı bu kadar seveceğimi asla düşünmezdim ama mükemmellerdi... Mükemmellerdi yani onları tanımlayacağım başka bir kelime yok. İlk sayfasından son sayfasına o kadar güzeldi ki eğer bitirdiğimde gecenin 3'ü olmasa oturur ağlardım güzelliğinden. Tabi sinirimi bozan ve yazara saydırmak istediğim bir kaç mesele de vara ama önce size bu kitabın mükemmel çiftinden bahsedeyim;
Dante: izninizle Best Boy listemin en yeni ve sonsuza kadar listede yerini koruyacak bir başka üyesi:))) Tristan'la karşılaştırma yapanları görüyorum, kızları sakin olun ikisini aynı anda sevebilirsiniz neden ayrım yapıyorsunuz?? Şaka maka bir yana, Dante mükemmeldi. Çevresine gösterdiği acımasız, kibirli, umursamaz tavrı ve Amara'ya gösterdiği tavrı bambaşkaydı. O kadar merhametli, o kadar anlayışlı, o kadar güzel seviyordu gözlerimden kalpler fışkırdı kitabı bitirene kadar. İnsanlara karşı 'dirty' halleriyle Amara'ya karşı 'dirty' halleri bile başkaydı yani:D ben senden razıyım Dante, inşallah benim de 1 tane Dante'm olur.
Ve Amara, sizi Kraliçe'mizle tanıştırayım: Güçlü kadın karakter deyince aklına hemen kalkan kılıç kullanan, ya da tam olarak srtük gibi davranan kızlar gelenlere sesleniyorum, lütfen Amara'yı okuyun. Çünkü gücün vücut bulmuş hali. O kadar mükemmeldi ki... Bütün yaşadıklarına rağmen ayakta durmaya çabası, sırf sevdiklerini daha fazla üzmemek için yine yine kendinden taviz vermesi, aşkını içinde tutma şekli, sabrı, merhameti, yani daha ne diyeyim, mükemmel bir kadındı. Keşke sana sımsıkı sarılabilsem diyeceğim de Dante onu hepimizin yerine yapıyor:) Amara ve Morana arasında da karşılaştırma yapmayın lütfen, ikisi de mükemmel. Onların arkadaşlığını istiyorum :")
Şimdi