bu kitabın her açıdan ilk kitabı daha ileriye taşıdığını düşünüyorum. zaten başlamadan önce bile gelişim açısından daha iç monolog ağırlıklı, ağdalı bir süreç olması beklediğim bir şeydi ama sonunun bu kadar iyi toparlanması benim için sürpriz oldu. cosmere hayranları haklıymış evet, daha yeni başlıyoruz:)) bu kitaptan akıcı bir ilerleyiş beklememelisiniz bence. çoğunlukla karakterlerin yaşadığı ahlaki ikilemlere, gerek fiziksel gerek duygusal olsun, içinde bulundukları tam "kuşatma" durumuna odaklanıyor. ilk kitabı bitirdikten sonra sonunun umutlu bittiğini düşünmüş ve "nerede devrim sonrası gerçeklik??" diye bazı çok bilmiş sorular sormuştum:)) yazar sanki sesimi duymuş gibi "al sana!" diyerek vaat ettiği bütün gerçekliği sundu. hem dış etkilerle hem de -benim en keyif aldığım- duygusal ve psikolojik etkilerle umut kişinin elinden nasıl alınır, nasıl çöküşe sürüklenir göstermiş oldu. kitabın özellikle yüzde 75'lik kısmı bu durumlara odaklanıyor. sıkıcı, evet ama sürece güvenmelisiniz:)) gerçekten değecek. yazarın -ilk kitabı bitirdikten sonraki çok bilmişliğime hitaben, hahah- "al sana!" diyerek sunduğu durumlardan bir diğeri de kesinlikle ihanet ve sondaki ters köşelerdi. ben kişisel olarak ters köşenin üzerimde büyük bir şok etkisi oluşturmasını sevmem. elbette vaadi gereği şaşırtıcı olur, ama ben ipuçlarının okura önceden verilmesi ve okur (yani ben) sonu okuduğunda elde ettiği ipuçları ile bağdaştırarak sonuçtan -şok olmasa bile- tatmin olmasını daha çok tercih ederim. yani.... çok karışık oldu afedersiniz djcbjfjf. demek istediğim şu ki bazen yazarlar okur şok olsun diye ipucu vermezler ve ters köşe yok devenin nalı gibi hissettirir. ben işte bundan memnun değilim, şaşırtıcı olmasa bile mantıklı olsun isterim ve konuyu daha fazla dallandırmadan bu kitap