Birini çok sevdim onu çok üzdüm
Belki onunkine eşit değil hüznüm
Harbi kadındır dobradır düzdür
Ciğerlerimdeki katranı o süzdü
Yalnız hissetmemi sağladı
O yokken yalnızım anladım
Yalnız adımlarken dağları
Adımlarıma pişmanlıklar bağladım
Onu beni sevdiğine pişman ettim
Bu hal beni kendime düşman etti