Cildimin ürpermesine yakın olmana ihtiyacım yok.
Sesinin derin tonu hafızamda, kulağıma ipe sapa gelmez şeyler fısıldarken yeterli.
Sınırdayken bakışının hatırası yeterli.
Elim kendi kendine iner, yavaşça, senin sözlerini okurken…
ve sessizce dağılırım, titreyerek, bana hâlâ borçlu olduğun her şeyi hayal ederken.
Çabuk gel.
Bu mesafe tattığım en tatlı işkence.