"Dudaklarının her iki yanından, çığ gibi dökülen uzun bir bıyık dışında tıraşlıydı. Bıyığı, Breuer'de bir bıyık kardeşliği duygusu yaratmıştı: Herkesin önünde üzeri bol kremalı bir Viyana pastası yememesi için, profesörü uyarmak gibi saçma bir dürtüye kapıldı; yoksa pastayı bıyığından temizlemek için uzun uzun taraması gerekecekti."