Sakin bir denizin kıyısında durup,
İçindeki fırtınayı dinlemek gibidir aşk.
Bazen bir dalga vurur kalbine, adıdır öfke,
Sözler keskinleşir, kırılır o ince bağ.
Oysa bir ilişki, yangınları harlamak değil,
Közün altındaki o sessiz güveni bulmaktır.
Ahmet Ümit diyor ki;
"Sevmek diyorum...
Herkes aşk anlıyor.
Oysa sevmek diyorum cancağızım.
Uçsuz bucaksız,
Sınırsız,
Sorumsuz sevmek..."
Ruhlar var ateşlerin arasında,
Her biri yakalanmış kendisini yakacak olana...
Aşk ne demek bilen var mı, zehir mi ilaç mı?
Bir ömrü güle çeviren sır mı, yoksa hiç mi?
Kimi ona "cennet" der, kimi "bitmeyen yara",
Söyleyin, aşk dediğin vuslat mı, firak mı?