Kendi faydasının peşine düşen, başkalarının faydasından çalar, böylece kendi yıkımını başlatır. Beslediği
hiç kimse ve hiçbir şey olmadığı için, besleneceği hiçbir
kaynak bulamayacaktır.
Dolayısıyla insan, insan içindir.
Aurelius, gerçek huzurun ancak ve ancak insanın kendinde bulunabileceğine inanıyor. İnsan zihnini cennete dönüştürmediği sürece yeryüzünün hiçbir
köşesinde bir cennet bulabilme ihtimali yoktur.