Gerçekten çok güzel bir kurguydu, insanı merakla içine çeken ve "acaba şimdi ne olacak" dedirten bir kurguydu. Erdinç ve Asya'nın arasındaki ilişki bana çok soft geldi, kitap çok eskiden yazıldığı için bazı sahneler klasikleşmiş olsa bile benim gözüme çarpmadı. Erdinç ve Asya'yı çok sevdim ve çok benimsedim, onların mutlu olacağına inanarak ikinci kitaba geçiyorum...
"O zaman açıkça söyleyeyim, Asya. Beyaz teninin saflığı, masumluğu beni aydınlatmakla ve yolumu göstermekle kalmadı, gecemi süsleyen karanlık gökyüzümde parıldayan bir ay oldun. Bende o ayın benim gök yüzümden çekilip, başka birinin gecelerini süslemesine izin vermeyeceğim."
Onun da beni sevdiğini bilmem lazımdı. Yanında kalabilmem için istediğim şeyi duymam lazımdı.
"Duymak istediğim o iki kelimeyi söyle."
Sayfa 363 - Erdinç Sakman, Asya Armağan·Kitabı okudu
"Bana yanında kalmam için bir neden söyle Erdinç."
"Sadece yanımda kalmanı istiyorum, yetmez mi?" Erdinç Sakman'ın sesinde, yalvarır bir ton yakalamıştım.
Sayfa 333 - Erdinç Sakman, Asya Armağan·Kitabı okudu