Meltem Barut Demiral

Reklam
Herkes ama herkes kapalı kapılar ardında birer derviş gibi çile çekiyordu. Kimisi farkında, kimisi değil; kimisi aşk ile, kimisi de nefretle...Tüm hesaplar bozguna uğramıştı, bütün ayrıntılar büyük resmi kaçırmıştı gözlerden. Herkes kördü. Evet, kimsenin hakikatini görecek takati kalmamıştı belki de.
Sayfa 164