Yolculukta, gidilecek yeni bir yer olduğun yerden daha çekici gelirdi sana, ama sonra oraya varınca da doyumsuzluğun seni izlediğini anlardın: Serap bir sonraki aşamaya dek yer değiştirirdi. Ne var ki, önceki duraklar sen onlardan uzaklaştıkça güzelleşirdi. Geçmiş albeni kazanır, gelecek seni kendine çeker, ama şimdi üstüne çökerdi.
Akşamları sabahkinden daha ufak tefek olduğunu ileri sürüyordun, çünkü yerçekimi omurlarını sıkıştırıyormuş. Bedeninden gündüzün aldığını gecenin ona geri verdiğini söylüyordun.