Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
81
Basım Tarihi:
Eylül 2021
İlk Yayın Tarihi:
Nisan 2011
Yayınevi:
Sel Yayıncılık
Orijinal Adı:
Suicide
ISBN:
9789755706658
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
10/10
2024 1. kitabı
Öncelikle bu zamana kadar okurken en çok zorlandığım kitabın bu kitap olduğunu söylemeden geçmek istemiyorum. Neredeyse her sayfada duraklayıp, herhangi bir cümlenin altını çizip, kendimi uzun uzun duvarı izlerken buldum. Eğer siz de benim gibi psikolojik olarak çok iyi bir dönemde değilseniz, lütfen okumayın. Kendinizi ne zaman iyi ve hazır hissederseniz o zaman okumanızı tavsiye ediyorum. Ve son olarak; yokuşların sonu her zaman yok oluşlar değildir, belki de tekrardan küllerimizden doğarız. Kendinizi sevin, hayatı sevin.
Ölmek beni tamamlarEdebiyat
Yayınevine kendisinin ya da hayali bir arkadaşının intihar portresini içeren bu kitabı teslim ettikten tam on gün sonra intihar eder Edouard Leve.
Yazdıkları kendine mi ithaftı gerçekten intihar eden bir arkadaşı mı vardı bilemiyoruz ama kitabın yazın dilinde arkadaşından bahseder gibi bahsetmiş.
İntihar bir intikam mıdır yoksa bir çöküş müdür. Metruk bir binanın ayakta kalma savaşı mıdır hayat akarken. Bilmiyoruz. Kitap karakterin intiharıyla başlıyor. Buhranlı dönemleri antidepresan eşliğindeki coşkunlukları, durulmaları, toplumun ortasında intihar düşüncesini kendine saklayarak dolaşan bireyi konu alıyor. İntiharın nasıl bireyi sardığı, ölümün getireceği belirsizlik ve konformizmin, yaşamın ve geleceğin getireceklerine galip geldiğini anlatıyor.
İntihara ve intihar düşüncesindeki kişileri anlayabilmek için ideal. Keşke yazar intihar etmeseydi de başka eserlerini de okuyabilseydik.
Yeniden görüşmeye başlamamız için bir telefon yetebilir, hiçbirimiz kavuşmanın yaratabileceği düş kırıklığını göze alamadık. Kitap, intihar eden bir çocukluk arkadaşına yazılmış, muhteşem cümlelerle dolu zarif bir mektup. Yazar, bu kitabı yayınevine teslim ettikten on gün sonra kendi hayatına da aynı şekilde son vermiş. Dünya edebiyatının sonsuza dek genç kalacak, kült yazarlarından biri olmuştur. Etkileyici, düşündürücü kısa ama derin bir eser. Keyifli okumalar, kitapla kalın. Sen bir olasılık yağını oldun, hep öyle kalacaksın...
Yıktı da geçti...Edebiyat
Farklı bir deneyim... İntihar'ı tanımlayacak olsaydım böyle derdim. Çok farklı, gerçek, hüzünlü, hayret verici, yıkıcı bir okuma deneyimi.
Bir solukta okumadım Intihar'ı. Okuyamadım. Yazarın hayatını da okuyunca daha çok etkilendim ve sanırım aklımın bir köşesinde yazarın trajik sonu varken bitirdim kitabı.
İntihar bir mektup gibi yazılmış. Yirmi yıl önce intihar eden bir arkadaşına yazıyor kitabın anlatıcısı. Ne arkadaşının adı var ne de kendisinin. Ama öyle iyi tanıyor ki arkadaşını, öyle bilerek anlatıyor ki şaşıp kaldım okuyunca. Arkadaşının kırgınlıklarını, pişmanlıklarını, sevinçlerini, hoşlandığı şeyleri ve daha bir sürü konuyu anlatıyor yazar. Sanki kendisini anlatıyor, sanki bahsettiği kişi kendisi oluveriyor birden. Zaten kitabı tuhaf bulmanın nedeni de bu, kendisinden üçüncü tekil şahıs gibi bahsediyor sanıyor okuyucu...
Yaklaşık 80 sayfa kitabın en vurucu kısmı sanırım 22. sayfadaki şu cümleydi: "Baban başkalarına sert davranırdı. Annense başkalarının acılarını paylaşırdı. Günün birinde, sana kalan o sertliği kendine yönelttin. Baban gibi çektiren de, annen gibi çeken de sen oldun."
Yazar da tıpkı kitaptaki karakter gibi intihar ederek son veriyor yaşamına. Kitabı yayıncıya teslim ediyor, on gün sonra da kendisi intihar ediyor. Okuyup bitirince tuhaf bir dinginlik çöktü üstüme. Herkesin beğeneceğini düşünmediğim nadir kitaplardan biri İntihar. Ama benim için iyi ki okudum dediğim bir kitap oldu İntihar. Ölüme ve ölüme inat yaşama bakışınızı etkilesin, sayfaların içinde kaybolun dostlarım...
İntiharın akıllara zarar veresiye güzeldi·81 syf.·
10/10
2025 39. kitabı
Edouard Leve’nin İntihar’ı bir kitap değil, bir yankı. Sessizce başlayan ama insanın içine çığlık gibi düşen bir anlatı. Her cümlesi birer mezar taşı gibi: sade, soğuk ve kalıcı. Ölümü değil, yaşamın tutarsızlığını anlatıyor aslında. Ve belki de en çok bu yüzden sarsıyor. Kitabı bitirdiğimde, içimde bir sessizlik başladı... hâlâ susmuyor.
-Yazarın kitabı basım evine vermesinden yaklaşık 10 gün sonra kendini asarak intihar etmesi ise kitabın gerçek ile kurgu arasındaki sınırını silikleştirdi-
güç olan başlamak ya da sürdürmek değil, bitirmektir!Edebiyat
Barış Atay’ın İntihar Şov isimli sosyo politik oyununu izledikten sonra aklımda fazlaca yer eden bir konu oldu; intihar…
İntihar üzerinde düşünürken PDF kitaplığımda uzun zamandır okunmayı bekleyen Edouard Leve’nin İntihar kitabını okumaya başladım.
Kitapta, anlatıcının yirmi yıl önce intihar ederek yaşamına son veren çocukluk arkadaşına yazdığı mektubu okuyoruz. Kitapta ne anlatıcının ne de arkadaşının ismi geçiyor, sadece yaşanmışlıklar yer alıyor. Kitabın dili oldukça sade ve akıcı, 80 sayfalık bir metin.
Yazar henüz 42 yaşındayken, bu kitabı yayıncısına teslim ettikten 10 gün sonra intihar ederek yaşamını sonlandırmış. Bir anlamda kitap yazarın intihar mektubu niteliğinde… Ben de bu kitap vesilesiyle biraz intihar olgusu üzerine yazmak istedim.
Edouard Leve kitabında bir yerde, intiharın yaşamındaki en önemli söz olduğunu, yazmış. Haklı olduğunu düşünüyorum çünkü zor olan başlamak ya da sürdürmek değil, devam edene noktayı koyabilmektir. İnsanın yaşamına son verme kararı, başlı başına çok güçlü bir olgu; çok güçlü ve çok cesur bir karar. Toplumun genel kanısının aksine, hiçbir zaman intihar eden bireyi zayıf karakterli olarak düşünmedim. Hatta bu kadar cesur ve gözü kara olamadığım için istemsizce hayranlık duyduğum bile oldu.
Hepimiz hayatımızın bir döneminde intihar etmeyi aklımıza getirmişizdir, diye düşünüyorum. Biz bir şekilde vazgeçtik ama her yıl bir çok kişi kendi ölüm kararını, kendisi veriyor. Bunda da yakın çevresindeki insanların etkisi oluyor. İntihar eden çoğu kişinin aslında niyetlerinin hayatlarına son vermek değil de, geride bıraktıklarını cezalandırmak olduğunu da bırakılan intihar notlarından biliyoruz. Bunun için değer mi, sanmıyorum…
Yıllar evvel çok yakın bir arkadaşımın intiharı beni derinden sarsmıştı. O yüzden içselleştirdim mi
kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimdeEdebiyat
İnsan olarak doğmak diğer varlıklara verilmemiş olan bir ölüm düşüncesine sahip olmaktır, yaratılmışlar arasında ölüm bilgisine sahip olan insandır.
Ölümün, intiharın, yokluğun veya varolmak denen şeyin hakikatine ulaşmak insan olarak kalabilmemizin bir yolu...
Modern çağ denen bu belalı çağda bu düşüncelerin ardına düşmek ölüm denen şeyi insanlara göstermek depresif kişiliklerin hasta ruhların bir eylemiymiş gibi algılanan bir şey oldu artık...
Ama, hayır!!! Epikuros gibi
"Ölüm varken ben yokum. Ben varken, ölüm yok. O halde üzülecek ne var?" deyip susamayacağız bugün.Ölüm hatırlayacaz...
Ve bize bu düşünceyi getiren kitaplardan bahsedeceğiz...
İntihar gibi mesela ..!
Her ölüm erken ölümdür denildiği bu dünyada,
Yaşamak: gecikmiş bir ölümdür diye düşünen bir karekterin evinin mahzeninde başına dayadığı tüfekle yaşamını son vermesini konuşacağız....
Buraya kadar okuyan arkadaşlar kızıp da spoiler vermiş demesin çünkü kitap bu ölümle başlıyor zaten...
Kurgusuyla, olay örgüsüyle ön plana çıkan bir kitap değil. Bir çözülüş, karekterin ruhuna gizlenmiş intihar düşüncesine ulaşma, onu anlama yolcuğu bu...
Adım adım intihara giden bir kafanın çizdiği soyut resimlerden oluşmuş kitabı tamamlayıp yayıncısına teslim ettikten on gün sonra intihar eden yazarımızın otoportresi gibi...
Çünkü:
"İntiharın bu bencil yanından hoşlanmıyordun. Ama tartınca, ölümün dinginliği yaşamın acı dolu çalkantılarına üstün geldi" demişti kendisi
Ve her şeye rağmen ölümü seçmişti.
(En azından bunu karektere söyletmişti...)
İşte yazarımız da sözde uzun zaman önce intihar eden çocukluk arkadaşına "sen" diye hitap ettiği uzunca bir mektupta okuyoruz bunları...
Okuyanların karamsar bir kitap kasvetli bir hava olarak nitelendirmelerine karşın, ölüm düşüncesine tedavülden kalkmış bir mefhum gibi bakan bu
"İnsan da, yaşam da saçmadır, boşunadır, rastgeledir, sağlam hiçbir şey yoktur, ama yine de yaşamak gerektir."
Alber Camus, intiharı kısaca böyle özetler, ya da daha da açıklayıcı olmasını isteyenler için ise şunu söyleyebiliriz:
“Hayat aslında yaşamaya değmeyecek kadar saçmadır, ancak bununla birlikte yaşamak gerekir." Kitabın incelemesine bunu yazmamın nedeni yazarın kitabını yazdıktan on gün sonra intihar etmesi ve aslında bir arkadaşıymış gibi bahsettiği kişinin kendisi olmasıdır. Onun intiharını başka filozoflardan örnekler vererek açıklamam daha iyi olur diye düşündüm. Alber Camus'ye dönecek olursak onun için intihar bir kaçıştır insan ne olursa olsun yaşamayı seçmesi gerektiğini ve başkaldıran insanın özelliğinin bu zorlukların üstesinden gelebilmesi gerektiğini savunur her ne kadar hayat onun için absürt olsa da. Malesef kitaptaki kahramanımız yaşamı daha yirmi beş yaşındayken terkeder ve onun durumu daha çok Sartre'ın bahsettiği intihar tanımına uyuyor. Varlık ve Hiçlik kitabında;
"İntihar bir kaçış değil, reddediştir," diyor fransız yazar. Öne sürdüğü iddia ise şu oluyor: İntihar, varlığının ve varoluşunun farkına varmış olmaktır. Kendi varlığının farkında olup hiçliğe doğru yol almanın bir gösterimidir. Varlığını hiçlikle tanımlama durumudur. Bu durumda intihar dünya da olmanın bir başka yoludur. Leve'nin düşündüğü intihar da aslında kendi farkına varmış insanın varoluşun olmak durumundaki iğrençliğiyle karşı karşıya olduğudur. Becket, "dünyadasın ve bunun tedavisi yok!" Diyerek belki de varoluşun içinden çıkılmazlığını çok iyi anlatıyordu ama intihar kavramı belki de varoluşu sonlandırmayıp başka bir boyut kazandırmasıdır sadece. Bunu bilemeyiz ama intihar hakkında şimdiye kadar gördüğüm en karamsar filozoflardan Cioran bile intiharı hemen savunan birisi
10/10
2021 30. kitabı
Édouard Levé, yirmi yıl önce intihar etmiş, belki hayali belki de gerçek çocukluk arkadaşına uzun bir mektup niteliğindeki İntihar’da, hayatı reddeden kahramanının gerçekçi bir portresini sunuyor. Yetenekleri, arzuları ve duyarlılıklarıyla yazıya taşıdığı kahramanının intihar etmeye karar verip bu eylemi gerçekleştirmesini tüm aşamaları ve en ince ayrıntılarıyla anlatıyor. Kitabı tamamlayıp yayıncısına teslim ettikten sadece on gün sonra ise kendi hayatına tıpkı arkadaşının yaptığı gibi intihar ederek son veriyor.
Kısa ömrü boyunca kurmacayla gerçeği birbirinden ayırmayan Levé, hayatına nasıl son vereceğini hem bir roman, hem de bir anı kitabı özelliği taşıyan İntihar’da anlatıp sonra uygulamasıyla dünya edebiyatının sonsuza dek genç kalacak, kült yazarlarından biri olmuştur.
.
Kitabı bitirdikten sonra kendime şunu sordum; Edouard Levé'in arkadaşı ben olsaydım, hayatımın Edouard'ı kim olurdu? Ve beni kim bu kadar iyi tanıyabilirdi?
EDOUARD LEVE & İNTİHAR
Birini öldükten sonra sevmek arkadaşlık mıdır?
Selam arkadaşlar, hikayesi beni etkileyen bu yüzden uzun zamandır okumak istediğim bir eserle geldim.
Eser, yazarın çocukluk arkadaşının intiharı üzerine yazılmış bir mektup niteliğinde. Yazar, çocukluk arkadaşının (belki de öyle biri yoktur hayalidir) intihar sürecine gelene kadar neler yaşadığını kendi gözlemleriyle anlatmış. Kitabı tamamlayıp yayıncıya teslim ettikten 10 gün sonra ise arkadaşı gibi hayatına son vermiş.
Her kitabın bir hikayesi elbette var, bu kitabın hikayesi ise daha çok son söz gibi...
"Ne tuhaf, başlangıçları severken, kendini öldürdün: intihar bir sondur. Acaba bir başlangıç olduğunu mu düşünüyordun?"
Kitapta bahsedilen karakter, kendi sonunu kendi yazmış, hayattan, candan kandan gerçek biri. Toplumda neden var olduğunu, yerini, kişiliğini, arzularını, duygularını kısaca hayatını sorgulayan bir karakterin portresini okuyoruz. Yazar bize en ince ayrıntıları dahi aktarıyor. Onu kaçılınmaz sona götüren her şeyi... nasıl bu kadar iyi tanıyor arkadaşını? Kitapta anlattığı kişi ya kendiyse??
Bu kısacık kitaba 2 intihar çok değil mi? O kadar etkilendim ki tüylerim diken diken oldu okurken. Dili oldukça akıcı ve sade. Bir günde biten ama etkisi uzun sürecek eserlerden biri kesinlikle. Yazarla neden daha önce tanışmamışım dedirtti. Diğer eserlerini de mutlaka okuyacağım. İntiharı eylemini yazmak, sonra bunu uygulamak... bu kitabı kesinlikle tavsiye ediyorum mutlaka okuyun
Okuyanları ve merak edenleri yorumlara bekliyorum kitapla kalın
Yazar Hakkında
Édouard LevéYazar · 2 kitap
1 Ocak 1965’te doğdu, 15 Ekim 2007’de intihar etti. École supérieure des sciences économiques et commerciales’de işletme okudu. 1991’de resim yapmaya başladı. Soyut resimler yaptıktan sonra bu sanat dalından tamamen vazgeçerek tablolarını yaktı. 1995’te çıktığı iki aylık Hindistan seyahatinden sonra fotoğrafla ilgilenmeye başladı. Çektiği fotoğraflar önemli dergilerde yer aldı ve bu fotoğraflardan yaptığı seçkiler on kitapta yayımlandı.
