"Biz gerçekten yokuz" diyor. "Görmüyor musunuz, yokuz işte. Kimse bizim farkımızda değil, görmüyorlar, duymuyorlar, birbirimize göre var olmak hiçbir anlam ifade etmiyor, bu dünyaya göre yokuz."
Kimi zaman severek okusam da kimi zaman beni bir hayli yoran bir kitap. Yanlış anlaşılmasın anlatış biçimi ile değil. Tam tersi sade bir dil ile anlatmış yazar her şeyi. Sadece ele aldığı konular çok uçta konular. Siyaset, felsefe ve daha böyle bir sürü konu var ele aldığı. Örnek verecek olursak 358. Sayfadaki Zeliha konu başlıklı bölümde yazılanlar kanımı dondurdu.
Kitabın siyasete girme kısmı beni kitaptan soğuttu. Zülfü Livaneliyi severim. Hatta diğer kitapları ile de tanıştım. Fakat bu kitabı, diğer kitapları arasından en az elimin gideceği kitap olacak. Kitabın bitmesine de az kaldı ama kitap hakkında şu anki fikirlerimi belirtmek istedim