Konstantiniyye Oteli
Zülfü LivaneliYazar:
Zülfü Livaneli
Editör:
Gülşen İşeri
Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 7 dk.
Sayfa Sayısı:
463
Basım Tarihi:
Eylül 2022
İlk Yayın Tarihi:
Mayıs 2015
Yayınevi:
İnkılap Kitabevi
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9789751040862
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kitaba roman gözüyle bakmak zor. Deneme yazılarını hikâye etmiş sanki yazar. Ben hep entelektüel olarak görürdüm Zülfü Livaneli'yi. Bazı kitaplarına yazdığım incelemelerde de bunu belirtmiştim. Bu kitabını önceden okumuş olsaydım hep uzak kalırdım Zülfü Livaneli'den. Bir kişinin her konuda fikri olması, her konuda haklı olması düşünülemez. Mümkün olmayan bir şeydir bu. Kitap neredeyse baştan sona eleştiri içeriyor. Din eleştiriliyor, tarih eleştiriliyor, Anadolu eleştiriliyor... Bir miktar da ışıltılı İstanbul geceleri eleştiriliyor, ama bir miktar. Sürekli eleştiri var ancak çözüm önerisi yok. Kuru kuruya eleştiriyi kahveden al da altın günlerine kadar herkes yapar. Yazarı öne çıkaracak hiçbir şey yok maalesef. Zira kahvede ve altın günlerinde de elle tutulur bir çözüm önerisi çıkmaz herhangi bir konuda. Tarihi ve dini acımasızca eleştirmesi rahatsız etti beni. Bağnaz bir tarih sever ya da bağnaz bir dinci değilim. Kur'an-ı Kerim ve sünnet, Peygamberimizin Veda Hutbesinde Müslümanlara bıraktığı iki büyük emanet. Onlar ışığında yaşamaya çalışırım. Yazar kitabın bir yerinde beş vakit namaz kılan, şarap şişelerine dokunmayı günahkârlık kabul eden bir kişiyi bir iki sayfa sonra cihatçı, kafa göz yarmak için uğraşan bir insan olarak gösterirken birkaç sayfa sonra yetmiş yaşındaki bir adamın genç kızları arzulamasını doğanın bir sonucu olduğunu dile getirerek çalışmaya, paraya ihtiyacı yok hayatını yaşamalı olarak nitelendiriyor. Namaz kılan ve şarap şişelerine dokunmayı günahkârlık kabul edeni üç dört sayfada eleştiren ve onu kötü bir insan kabul edip ışidçi ilan ediyor ama bu yaşlı adamı yarım sayfada üstü kapalı eleştirip konuyu kapatıyor. Her kavramı anlamada gayet entelektüel olan yazar neden dini kavramları açıklamada ya da anlamada bu kadar basit görüşlü olabiliyor?
Zülfü Livaneli genel olarak sevdiğim bir yazar bu kitap da kendisinden okuduğum 6. Kitap ve beni en az etkileyen kitabı diyebilirim.
Kitapta ilk 150 sayfa kadar belli bir olay örgüsü var fakat sonradan o olay örgüsünden kopuyoruz ve Konstantiniyye oteline gelen konukların 3-5 sayfalık hikayelerini okuyoruz. Maalesef ki ilk 150 kadar sayfadan sonrası beni hiç sarmadı. Yazar her bölümde farklı konulara değinmiş ve anlatmak istediği hikayeleri kitaba çeviremeyince bu kitapta kısa kısa toplamış gibi hissettim açıkçası.
Ne zaman Zülfü Livaneli okusam pişman oluyorum. Aynen kanka, sol kesimin hepsi aydın, sağ kesim sapık, sapkın, katil... Aaa pardon, son dönemlerde edebiyat ödülü alabilmenin en önemli kuralı İslam düşmanlığıydı değil mi? Unutmuşum...
Kitap önce Zehra ve Emre'nin aşkıyla başlıyor.Ardından Bizans kalıntıları üstüne yapılmış bir otelin açılış davetindeki konukların hayatına ve yaşadıklarına dair hikayeleri anlatıyor.Her hikaye yaşanmış gibi içimizden birini anlatıyor sanki...Herkese iyi okumalar
En sevdiğim yazar ve şarkıcı olur kendisi... Yazara söyleyecek bir söz yok. Bu kitabında da İstanbul' u gerçekleriyle yine sorunlara değinerek çok güzel anlatmış. Akıcı bir roman..
310.sayfa güldürdü :))
* Konstantiniyye Oteli *
#zülfülivaneli
Yorumum : Eski Bizans kalıntıları üzerine kurulan Konstantiniyye Otelinin açılış gününde zengin patronunun sağ kolu Zehra’nın üzerinde şekillenen olay örgüsü zamanın geçtiği ama kötülüklerin geçmediğini gözlere seriyor.İlk defa Zülfü Livaneli okuyacaklar için bence ilk kitap bu olmamalı diye düşünüyorum.Keyifli ama bol eleştirili ve olumsuz bakan bir kitap izlenimi de yaratıyor insanda.
Alıntılar…
Kadın aşktan ölmez ama ondan yoksun kalınca solar.
Bir ilahi adalet var değil mi? Var elbette, âciz bir kul olarak zaman zaman kuşkulara kapılsam da güvendiğim tek şey kefenin cebinin olmayışı.
Sevda, beklemediğin anda başına gelen bir hışım, bir kasırga, bir yıldırım. Her an başına gelebilir, ölümcül bir kaza gibi.
Ölmek güzel, ölmek sakin, ölmek korkutucu değil; durgun bir liman.
Bu dünyada o kadar çok aşk sözü ediliyor ki, adının anlamını düşünmediğin gibi aşkın anlamını da düşünemiyorsun artık.
Evliliğe giden yol harcamadan, evlilik ise karı kocanın baş başa verip tasarruf etmesinden geçer.
Herkese göre “mükemmel”di ama içi cam kırıklarıyla doluydu.
. Merhaba kitapsever dostlarım. Livaneli'nin @inkilapkitabevi den çıkan Kostantiniyye Oteli kitabını #okudumbitti Livaneli nin okuduğum 7.kitabı. Kitabın ilk cümlesini okuduğunuz anda diğer eserlerinden farklı olduğunu hissediyorsunuz.
Hala etkisinden kurtulamadım muazzam bir anlatım dili.
Ortaya çıkan tablo eşsiz bir manzara gibi işlenmiş karakterle ve olay örgüsü.
Türkiye'nin yapısını oluşturan insan ve kültürleri ilmek ilmek işleyen yazarımız okurlarına tarihsel ve günümüzden kesitler sunuyor.
Acele edilmeden sindirerek okumak istiyor insan çünkü bu hikayenin hemen bitmemesini istiyorsunuz.
Seranad, mutluluk, huzursuzluk şimdi de Konstantiniyye Oteli ilk üç kitabı büyük bir heyecanla okumuştum bu eser de gayet güzeldi ancak bir şeylerin farklı olmasını istedim.
Çok ayrıntısını incelemeden sırf Livaneli kitabı diye aldığım bir kitaptı ve iyi ki okumuşum dediğim bir kitap oldu. Kitabı okurken bi kafa karışıklığı yarattığı kesin. İnsanların yaşamlarıyla ilgili farklı bakışlar mevcut. Bu kitapta beni etkileyen farklı duymadığım ilginç bilgilerin olmasıydı. Gercekten öylemiymiş diye araştırma isteği uyandıran bir kitap.
Aşk masalımın başlangıcı ve bir İstanbul masalıZülfü Livaneli nin Konstantiniyye Oteli kitabı tarih ve kültür yolculuğu yaşatan bir roman oldu.
Livaneli 
Serenad kitabıyla tanıştığım, müzikleriyle de romanlarında olduğu gibi derinliği ve duygusallığı hissettiren bir yazar.
Kitapta İstanbul’un geçmişiyle bugünü arasındaki zamanı bir otel üzerinden başarılı bulduğum bir şekilde anlatıyor. Konstantiniyye Oteli sadece bir otel değil Bizans’tan Osmanlıya oradan bugüne uzanan bir serüven ve geçit gibi.
Tarihle ilgilenen, İstanbul’un değişen dokusuna tanıklık etmek isteyen ya da Livaneli’nin anlatım tarzını seven herkes için tavsiye edeceğim bir roman. Hem dili hem içeriği hem de düşünsel derinliği açısından oldukça doyurucu bir okuma deneyimiydi.
Keyifli okumalar.
Puan vermedi·463 syf.·
2025 36. kitabı
Zülfü Livaneli nin Konstantiniyye Oteli kitabı tarih ve kültür yolculuğu yaşatan bir roman oldu.
Livaneli Serenad kitabıyla tanıştığım, müzikleriyle de romanlarında olduğu gibi derinliği ve duygusallığı hissettiren bir yazar.
Kitapta İstanbul’un geçmişiyle bugünü arasındaki zamanı bir otel üzerinden başarılı bulduğum bir şekilde anlatıyor. Konstantiniyye Oteli sadece bir otel değil Bizans’tan Osmanlıya oradan bugüne uzanan bir serüven ve geçit gibi.
Tarihle ilgilenen, İstanbul’un değişen dokusuna tanıklık etmek isteyen ya da Livaneli’nin anlatım tarzını seven herkes için tavsiye edeceğim bir roman. Hem dili hem içeriği hem de düşünsel derinliği açısından oldukça doyurucu bir okuma deneyimiydi.
Keyifli okumalar.Yazar Hakkında
Zülfü LivaneliYazar · 40 kitap
Zülfü Livaneli, Türk müzisyen, senarist, politikacı, yazar ve yönetmendir.
İlk yılları
Tam adı Ömer Zülfü Livanelioğlu’olup, aslen Artvin’in Yusufeli ilçesinden olan Livanelioğlu ailesinin büyük dedeleri Ömer Efendi 93 Harbi’nde Artvin’in Ermeni ve Rus işgaline uğraması üzerine Erzurum’a gelerek Ahmet Muhtar Paşa’nın ordusuna katılmıştır.
Ömer Efendi Harput Redif Taburu’na mülazım rütbesiyle atanır. Daha sonra burada çıkan çatışmada şehit düşer. Ömer Efendi’nin tek oğlu olan Zülfü Efendi, Türkiye’nin muhtelif yerlerinde sorgu hakimi olarak görev yapar. Soyadı Kanunu çıktığında babasının geldiği Artvin/Yusufeli/Livane Sancağına izafeten Livanelioğlu soyadını alır. Zülfü Efendi’nin erkek çocuklarından üçü de hakim olmuştur. En büyükleri ve Zülfü Livaneli'nin babası olan Mustafa Sabri Livanelioğlu, Yargıtay Başkanlığı’na kadar yükselmiştir.
Kariyeri
Ankara Cumhuriyet Lisesi mezunudur. Daha sonraki tarihlerde ABD Fairfax Konservatuarı'nı bitirmiştir. Zülfü Livanelioğlu bağlama çalmayı teyzesi Nazmiye (Türeli) Yücel'in eşi olan eniştesi Turhan Yücel'den Ilgın'da yaşadığı yıllarda ve yaz tatillerinde öğrendiğinde, eniştesi Turhan bey'in kendisine hayatını değiştirecek bir sermayeyi hediye ettiğinden haberi yoktu.
Zülfü Livaneli, müziği ile birçok ulusal ve uluslararası ödül aldı ve eserleri Joan Baez, Maria Farantouri, Maria del Mar Bonet, Leman Sam gibi onlarca yerli ve yabancı sanatçı tarafından yorumlandı. Kültür, sanat ve politika alanında Türkiye’nin önemli isimlerinden birisi olan sanatçı, sanat yaşamı boyunca 300'e yakın besteye ve 30 film müziğine imzasını attı.
Türkiye'den ansızın ayrılarak İsveç'e sürgün yıllarında bulaşıkçıklık dahil muhtelif işlerde çalışan Livaneli'nin en büyük arzusu bir gün Türkan Şoray ile tanışabilmek ve o zaman Türkiye'de suçlanan kişilerin uğrak yeri haline gelen İsveç'te bulunan ünlü yazar, gazeteci veya şairlerle karşılaşabilmekti.
Bugüne kadar dört uzun metrajlı film yönetti: "Yer Demir Gök Bakır", "Sis", "Şahmaran" ve "Veda". Valencia Film Festivali'nde "Altın Palmiye" ve 1989'da Montpelier Film Festivali'nde "AltınAntigone" ödülüne layık görüldü. "Sis", "En iyi Avrupa Film Ödülü"ne aday gösterildi. Sanatçının filmleri Türkiye, ABD, Fransa, Almanya, İsviçre ve Japonya'da gösterime girdi ve BBC, WDR, İspanya, Kanada ve Japon televizyonları gibi birçok televizyon şirketine satıldı.
Ekim 1986'da Cengiz Aytmatov'un daveti üzerine Federico Major, Yaşar Kemal, Arthur Miller ve diğer ünlü sanatçı ve düşünürlerin katıldığı Kırgızistan ve daha sonra Wengen, Granada ve Mexico City'de toplanan Issyk-Kul Forumu'nda yer aldı.
Livaneli, Elia Kazan, Jack Lang, Vanessa Redgrave, Arthur Miller, Mikhail Gorbaçov, Mikis Theodorakis gibi ünlü kişilerle birlikte dünya kültürünün ilerlemesi ve dünya sanatlarının gelişmesine katkıda bulunmak üzere çalışmalarda bulundu.
1996 yılında Paris’te merkezi bulunan UNESCO (Birleşmiş Milletlerin Eğitim Kültür Bilim Kurulu) tarafından büyükelçilik verilen sanatçı Livaneli, 1978 yılında yaptığı "Nazım Türküsü" adlı albümde Nazım Hikmet'in şiirlerinden bestelediği şarkıları bir araya getirdi.
"Arafatta bir çocuk", "Geçmişten Geleceğe Türküler", "Sis", "Orta Zekalılar Cenneti", "Diktatör ile Palyaço", "Sosyalizm öldü mü", "Engereğin Gözündeki Kamaşma" ve "Bir Kedi, Bir Adam, Bir Ölüm" ve "Mutluluk" ve Leyla'nın Evi, Sevdalim Hayat, Son Ada ve Sanat Uzun, Hayat Kisa, Serenad kitaplarının yazarı olan Livaneli, hâlen Vatan Gazetesi'nde köşe yazarlığına devam etmektedir. Sanatçı uluslararası kültür çevrelerinde tanınmakta ve saygı görmektedir.
Ömer Zülfü Livaneli Ülker Hanım'la evlidir ve bir kızı vardır. Kızı Aylin Livaneli eğitimi ve yaptığı pek çok işten sonra müzik ile ilgilenmiş. 5 albüme imza atmıştır. Müziğe ara veren Aylin Livaneli şuan yurt dışında ekonomi üzerine eğitim almaktadır. Yayınlanmış 3 kitabı bulunmaktadır. Livaneli vejetaryendir.
19 Mayıs 1997 tarihinde, Ankara Hipodrom meydanında verdiği konsere 500.000 kişinin katılmasıyla Türkiye'nin en büyük konserini gerçekleştirme ünvanını kazanmıştır.
Siyasi kariyeri
Livaneli 1994 yerel seçimlerinde, Sosyaldemokrat Halkçı Parti'den İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na aday oldu. Anavatan Partisi'nin adayı İlhan Kesici, Refah Partisi'nin adayı Recep Tayyip Erdoğan ve Doğru Yol Partisi'nin adayının Bedrettin Dalan olduğu çekişmeli seçim sürecinde oyların %20,30'unu alan Livaneli üçüncü geldi. Erdoğan ise %25,19'luk bir oranla Belediye Başkanı seçildi. Livaneli, 2002 genel seçimlerinde Cumhuriyet Halk Partisi'den İstanbul milletvekili seçildi. Partinin 13. Olağanüstü Kurultayı'nda yeter sayıda imza bulamadığı için genel başkan adayı olamadı ve parti yönetimini ağır şekilde suçlayarak istifa etti. Livaneli, istifasını açıklarken şunları söyledi:
"CHP yönetimi, Atatürk'ün laik, devrimci, halkçı, çağdaş ve reformcu çizgisini 21. yüzyıla taşıyamadığı için ülkemizi içinden çıkılması güç bir siyasi karmaşaya sürükledi. Bu büyük tarihsel ve siyasi kaymayı engelleyebilmek ve CHP'yi özündeki devrimci, reformcu ilkelere tekrar kavuşturabilmek için, parti içinde her düzeyde büyük çaba harcadım. Ama ne yazık ki bu çabalar da diğerleri gibi sonuçsuz kaldı. Partideki muhalif fikir ve kişileri yok etme alışkanlığı, bu kurultaydan sonra da bir kıyıma dönüşerek devam ediyor. CHP içinde kalarak mücadele etme yolları artık tükendi. Parti, örneği görülmemiş bir şekilde antidemokratik ve oligarşik bir yapıya dönüştürüldü."
