Ebu zer bir konuşma esnasında öfkesine hakim olamayıp bir zamanların kölesi, Peygamberimizin sesini sevip de ille de ezanı o okusun dediği Bilali habeşiye "Kara kadının oğlu" diye hakaret etmişti. Bu söz Peygamber efendimize ulaşınca "Ey Ebu Zer!Sen onu anasından dolayı ayıplıyorsun öyle mi?Demek ki senin içinde hala cahiliye ahlakı kalmış diye Ebu zeri azarladı Ebu Zer söylediği sözden o kadar pişman oldu o kadar pişman oldu ki yüzünü yere koyarak Bilal yüzüme ayağıyla basmadıkça başımı yerden kaldırmayacağım diyerek özürler diledi,gözünden yaşlar akıttı Hazreti Bilal özrünü kabul etse de Ebuzer başını yerden Bial'in ayaklarının altından kaldırmadı.
"Bana vurdun ya baba Allah seni inandırsın canımı yakmadı yumrukların ama benim oğlum böyle şey yapmaz lan demedin ya işte bu beni toprağa gömdü baba."
Sana,gözlerinin içine bakarken söyleyemediğim şeyler söyleyeyim.Kalbine yenik düşmüş erkeklere özgü bir korkaklıktır bu; bir kadının gözlerinin içine bakıp da yüreğinden geçenleri söyleyememek.