Ancak en silik rolümüzü bile kavradığımızda mutluluğa kavuşabileceğiz.Ancak o zaman huzurlu yaşayabilir,huzurlu ölebiliriz.Yaşama anlam veren şey ,ölüme de anlam verir çünkü.
İnsanlar hayat boyu biriyle yan yana yürür.Ama herkes kendi sessizliği içine gömülmüştür.Bir şey dese de,birinden ötekine hiçbir şey aktarmayan sözlerden öteye geçmez.
Hayat böyle bir şey işte.Önce ağaç dikip zenginleşmişizdir.Sonra araya giren zaman,tüm ağaçlarımızı kurutmuş ya da yerinden sökmüştür.Dostlarımızın gölgesi gidince,artık hislerimize bir üzüntü karışmıştır.