Bunca zaman herkesin yanında olurken, aslında kendimin yanında olmayı unutmuşum.
İnsan başkaları için koşarken, koşulması gereken ilk kişinin kendisi olması gerektiğini geç fark ediyor.
Artık peşinden koşmuyorum hiçbir şeyin.
Olması gereken bir şekilde yolunu buluyor.
Ben sadece yürüyorum, daha sakin, daha bilinçli ve daha kendim olarak.
Seçmeye başladım artık, neyi dinleyeceğimi, kimi hayatımdan çıkaracağımı, kimin için bir şeyler yapacağımı, kimin için hiçbir şey yapmayacağını seçiyorum.