Nedense yıldızlar her zamankinden daha uzak görünüyordu. Acaba insanlık zulümde öyle bir noktaya ulaşmıştı da, artık yıldızlar bile bize bakmaya tahammül edemiyor muydu, diye merak ettim.
Hayatta değil.
Hayatta değil.
Hayatta değil.
Hiç aklıma yatmıyordu. Birisinin aniden dünyada var olmayı bırakmasının hissi, bana gerçek gibi gelmiyordu.
Dersimi uzun zaman önce almıştım. 'Kalıcı' diye bir şey yoktu, 'güvenli' diye bir şey yoktu. Asla. Onlar olmadan da, ev olmazdı. İçinde fazla zaman geçirdiğin bir başka binadan ibaretti sadece.