Sırtıma dayalı silah, beni sessiz sedasız ileri ittirmeye devam etti. Sonunda motorların ve insanların sesleri azalmaya başladı. Ne olacağını işte o zaman anladım.
Beni öldüreceklerdi.
Sırf hayatta kalmanın buradaki tek önemli şey olduğunu bildiğim için hayatta kalabilmiştim. Ama bu beni değiştirmişti. Beni düşünmeden kavgaya tutuşan biri haline getirmişti. Ya da düşünmeden sağ kalan birine.