Reklam
Bana ruhunu satar mısın? Diye sordu boyacı çocuk. Ayakkabılarımın üstünde kalan kan damlalarını siyah boya ile kapatmaya çalışıyordu bir yandan.
-Bedava veririm, hatta üste para bile veririm. Yeter ki kurtar beni beş para etmez bu ruhumdan şeytan velet.
Keşke aşk matematik olsaydı. Toplar çıkarırdın. Sıfırdan büyük olunca mutlu olurdun. Matematik olmadığı için, bu kadar şarkı, şiir, öykü, roman saçtı ortalığa insanlık. A gönlünden B gönlüne hep aynı hızla akmıyor kanımız.
Kafama vursalardı keşke
Aptal olurdum
Yüreğime vurdular hep
Abdal oldum
M. Apaydın
Reklam