Reklam
Aslında ben, insanlar hakkımda ne düşünür düşüncesini hayatımdan atalı çok oldu. Çünkü insanlar hep konuşur her şeye illa bir yorumları vardır. Kendi eksikliklerini karşısındaki insanlarda ararlar. Kendilerini avutmak için tabiki. Bilmek lazım ki insanın kendini, karakterini, duruşunu, kişiliğini neyin doğru, neyin yanlış olduğunu bildiği sürece iç huzuru yerli yerinde olmalı. tabiki kast ettiğim kusursuzluk mükemmellik değil her insan kusurlara sahiptir ama önemli olan kalbinin kusurlu olmayışı, insanlığının kusurlu olmayışı, kendini güzel bir kişilikle yetiştirebilmesi.
Çünkü Her daim sevgi ve saygı ile büyütülmek her varliğa sevgi ile saygı ile yaklasmanı sağlıyor sen böyle olduğun icin saf olmuyorsun. aslında bir çok şeyin bir çok kötü niyetin farkında olmana rağmen iyi niyetli yaklasmayı seçiyorsun çünkü karsındakini ne tür zorlukların şekillendirdiğini ne çok üzüntü sevgisizlikten sonra o hale geldiğini bilmiyorsun. Ben hep iyi niyetli sevgi dolu olmayı seçtim çünkü böyle olmasaydı sahip olduğum iç huzurum olmazdı, Kendimi sevemezdim. Kısacası iyi niyetle saflık birbiriyle karıştırılmamalı. ben sadece çok şükür ki iyi, mütevazi sevgi ve saygı dolu bir ailede yetiştirilmiş her şeyin; tüm kötülüklerin, kurnazlıkların, sinsiliklerin farkında olup yine de iyi niyetli kalmayı seçmiş bir insanım. Çünkü kalp ve niyet ömre yansır ve bedelini sen ödersin iyi kötü.
Mutlulukta, mutsuzlukta insanın bizzat kendi elinde.
Dilerim ki her daim güzelliklerle karşılaşırız.
Babamla annemin evliliği neredeyse 40. Yılına giricek ve hâlâ okadar sevgi dolular ki maşallah, hâlâ babam anneme aşkla bakiyo iltifatlar ediyor sonra annem tüm gün tebessümle geziyo ortalıkta.
işte böyle her daim gönül ferahlığı veren, yüzünden tebessümü eksik ettirmicek, kalbinin güzelleşmesini sağlicak bir ilişki nasip olmalı kalbi güzel her bireye.