Melike ÖZMEN

Doğuma koşarken, Ölümü kovalar insan. Ölüme yakalanınca, Doğuma kaçar insan. Ya doğar ya ölür arasında yaşayamaz insan... Gülerken acısına bakar, Ağlarken haline güler insan. Ya güler ya ağlar arasında deliremez insan... M.Özmen
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sen uykuya ben sana hasret...
Nereye gidersek gidelim dışımız da bir gurbet... Nedir bu özlem,insan neye hasret.. Belki de iç iç'e kavuşunca bitecek.. M.Özmen
Yalnız degil,yanlışsın...
Insan ne yalnız kalabilir,nede tek başına hükümranlık kurabilir... Kendinizi deneyebilirsiniz.İnsan paylaşma ic gudusuyle yaratilmis bir varlıktır.Ya kendinde olanı yada elinde olanı paylaşır. Bu sebeple insan yalnız kalamaz...Hayvanı sever,dogayi sever,insanı sever... Sevgisini,şefkatini,vicdanını,yemegini,emegini paylasmak ister.Paylaşmak için o ikinci varlığı mutlaka arar ama asla yalnız olamaz... M.Özmen
Insan iyiliği paylaşmak zorundadır ama, Kötülüğü kendine saklar... M.Özmen
Tanrının varlığına inanıyoruz ama ondan başka herşeye tapıyoruz...! M.Özmen