Lüzumsuz korkularla titriyor kalbim
Vedaların arkasına saklanıyor mutluluk
Kayıp düşüyor sebepsizce
Sende tüm bulduklarım
Kaç bağbozumu daha gideceksin bilmem
Kaç geliş yok olacak gidişinle
Kaç kez bekleyeceğim seni kapı önlerinde
Ve sen, daha kaç kabuk kanatacaksın YÜREĞİMİN SEN KÖŞESİNDEN....
Kendime çok kızıyorum.
Onca insan savundum, yanında oldum.
Yeri geldi yardımlarına tek ben koştum elimden ne geliyorsa yaptım.
Şimdi etrafıma bakıyorum da hiç biri yok.
Neye çabalamışım, nelere koşmuşum haberim olmadan.
Onlara koşarken bile düştüğümde ne yazık ki tek kalktım...
Nazım Hikmet