'Bazı acılar hafiflemek için paylaşılmayı bekler.
Ayaklarını yere en sağlam basanların bile içlerini döktükleri çiçekleri,kâğıtları,dalgaları vardır. Çünkü keder insanın kendine saklaması için oldukça ağır bir yüktür..'
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“ Neler yaşadın bilmiyorum. Nasıl bir ailede büyüdün, hayattan ilk darbeni ne zaman aldın, en çok neyle mutlu oldun, şimdi nasılsın, yarın nereye doğru gidiyor olacaksın, hiçbirini bilmiyorum. Her halinle o kadar değerlisin ki. Yaralarınla, kırılmışlığınla, yarına olan inancınla veya umutsuzluğunla, her duygunla çok özelsin. Kendine sarılmak için sebep arama.”
Kaybetmek yüklemini böyle öğrenmemiştik oysa. Oyuncak kaybederdik, oyunda kaybederdik, masumdu kaybetmek. Bir şey kaybedince birkaç gün üzülür, arkasından ağlardık, sonra unuturduk. Uyuyunca geçeceğine inandırmışlardı bizi, uyurduk, geçerdi. Oysa bir insanı kaybetmenin nasıl bir şey olduğunu hiç tecrübe etmemiştik. Hayatından birileri gidenler yaşları kaç olursa olsun büyürler, biz de büyüdük. Bedenim otuz olmadan ruhum altmışları devirdi. Keşke yine çocuk olsaydık da kaybettiğimiz bir oyuncaktan, bir oyundan ibaret olsaydı... Şimdi umudumuz, inancımız, güvenimiz kayıp... Kalbimiz, çocukluğumuz, geleceğimiz kayıp...
Oysa özünde gemidir insan.Rotayı çizecek olan da,o rotaya sadık kalıp yoluna devam edecek olan da,yeri geldiğinde dalgalarla mücadele edecek olan da,mücadelesinin sonunda batacak ya da kıyıya ulaşacak olan da kendisidir.